อ๊างงงงงงงงง
กลับมาอัพบล๊อกแล้วฮะ =w=
วันนี้เป็นวันที่มีความสุขมากเลย
...
วันนี้มาอัพรูปงานกีฬาสีก่อนเลยฮะ
จัดขึ้นเมื่อสิ้นเดือนพฤศจิกายนนี่เอง
รูปน้อยนะฮะ เพราะเป็นสต๊าฟ
มันแต่ยุ่งโน่นนี่ ไม่ได้ไปถ่ายรูปใครเลย TwT
...
รูปนี้คือหัวหน้าห้องของอียู
(กว่าจะได้ถ่ายมัน)
จำได้คนเดียวคือพี่แฟร์ = =
ถ่ายตอนเดินพาเหรดเสร็จแล้ว
จากซ้าย
เรย์ - ส้ม - พิณ
(พิณเหมือนผู้หญิงยุคโบราณเลยอ่ะ =[]=)
ปิงปอง แต่งชุดไทยโค - ตรขึ้น
เพิ่มมาอีกคนคือหนูเล็ก
ตัวสูงมากเลย (สูงที่สุดในห้องแล้ว)
หรีดสีอียู (สีเขียว)
สีทนได้ =[]=!!!!!!!
พี่แฟร์นางพญา (นกยูง)
นัทโตะ (บ้ากล้อง)
ถ่ายพิธีปิด
หรีดสีเหลือง (ซ้าย) // หรีดสีม่วง (ขวา)
แล้วก็สีแสดกับเขียว
(สีอื่นหาดูเอาในรูปละกัน เหอๆ)
...
รูปน้อยดี โหลดไม่โหด
(ถ้าปกตอมันต้องโหลดโหด)
...
วันนี้อย่างว่า เป็นวันที่มีความสุขมากๆ
ได้ไปเที่ยวกับพ่อชินกับแม่หญิง =w=
///////////////
เริ่มตั้งแต่ตอนเช้าหกนาฬิกา
อียูตื่นนอน ตื่นมาแล้วไงต่อ?
...หลับ...
ตื่นมาอีกทีเจ็ดโมงเช้า
ตื่นมาแล้วทำไง?
...เล่นคอม สูบโด สูบรูป...
(ชีวิตแกมีแค่นี้เองเหรอ?)
เล่นไปจนถึงสิบเอ็ดโมงครึ่ง
อาบน้ำ กินข้าว แล้วออกจากบ้าน
...ไปเรียนพิเศษ...
เรียนตอนบ่ายโมง เลิกบ่ายสองกว่า
ส่วนพ่อไปสอบภาษาญี่ปุ่นกับแม่กับเพื่อน
หลังจากนั้นเอาโน้ตบุ๊คไปนั่งเล่นต่อจนถึงสี่โมง
...โทรหาพ่อชิน...
โทรไปหาไม่หมดเงินซักกะบาทเดียว
(โปรไหนฟระ โทรแล้วตังไม่ลด?)
ตอนแรกโทรไปหา พ่อชินบอกว่ารถติดแถวงานหนังสือ มช.
อียูก็ขึ้นรถไปรอที่ถนนคนเดินตั้งแต่สี่โมงครึ่ง (เย็น)
...เวลาสี่โมงกว่าๆ...
โทรหาพ่อชินอีก หลงกันอยู่ในถนนคนเดิน = =""
โทรหากันนานมากมาย แบตมือถืออียูเหลือขีดเดียว
(แต่เป็นขีดเดียวที่ทนทายาดเหลือเกิน ใช้ได้เป็นชั่วโมง)
หลงกันอยู่เกือบห้าโมงนิดๆ
...ในที่สุดก็เจอพ่อกับแม่ =[]=!!!!!!!!...
พ่อชิน...เสื้อแขนสั้นชมพู๊ชมพู ใส่โค้ทขาวยังกะจะไปปารีส = =
กางเกงขายาวธรรมดา ผ้าใบสีม่วง (?)
ตัวสู๊งสูง (อียูสูงเท่าพ่อชินเรย =w="")
แม่หญิง...เสื้อขาว เสื้อเขียว เสื้อกันหนาว (กี่ชั้นฮะแม่?)
นอกนั้นก็ธรรมดา รองเท้าผ้าใบ
ตัวเล็กๆ (เล็กแต่น่ารักนะแม่ =w=)
ในที่สุดก็ได้เจอกัลลลลลลล =[]=!!!!!!!!
แล้วต่อจากนั้นทำไงล่ะ?
...อียูโดดกอดพ่อกับแม่อ่ะดิ...
ไม่อายสายตาประชาชีเขาหรอก
กลางถนนคนเดินมันนั่นเรย
พ่อน่ารัก (หล่อ) แม่น่ารัก
เพื่อนอียูหลงเข้าใจว่าพ่อชินเป็นผู้ชาย
บอกจะจีบ = =""
...เรื่องดิ พ่อกรู ไม่ให้เฟ้ย!!!...
หลังจากนั้นเราก็เดินเที่ยวกันเป็นชั่วโมงๆ
เดินหลงกันบ่อยมาก หลงกับพ่อหลงกับเพื่อนพ่อ
ไปซื้อของให้พ่อกับแม่ =w=
=> ของพ่อ 119
=> ของแม่ 10
อียูเหลือตังไม่ถึงร้อย (เอาไปแค่ 200)
เดินไปเดินมา สงสารแม่หญิง TwT
ต้องมาคอยดูแลลูกสาวบ้าบอที่ไม่ค่อยสบาย
เดินไปทีนึงจะคว่ำเอา (คนเยอะ ธูปเยอะ - -)
พ่อชินก็ด้วย จิ๊กเสื้อพ่อมาใส่อีก
แวะซื้อของ พ่อซื้อเสื้อ แม่ซื้อกระโปรง
เดินอยู่ในร้านนั่นตั้งเกือบชั่วโมง
////////////
ก่อนจะกลับก็เอาของให้พ่อกับแม่
ร้องไห้เลย TwT
แบบว่าเกรงใจพ่อกับแม่อ่ะ ต้องคอยลากแล้วไปส่งลูก
...
และแล้ววันนี้ก็จบลงอย่างมีความสุข
เป็นวันที่อียูมีความสุขที่สุดในรอบปีเลย >w<
ก่อนกลับยังมีการโดดกอดแบบไม่อายสายตาประชาชี
(ตอนไปเที่ยวกับแม่หญิง เห็นผู้ชายกลุ่มนึง
ตะโกนบอกว่า "เกย์คิง เกย์ควีน"
อายเขามั่งมั๊ย = ="" กล้าพูดนะเนี่ย เหอๆ)
แล้วพ่อชินยังจะแซวว่า
"ลูกอ่ะ เหมือนยูในฟิคของไดองเลย"
ห๊ะ!! เหมือนยังง๊ายยยยยยย =[]=!!!
แม่หญิงก็บอกว่าเหมือนยูในฟิคแม่
..เหมือนตรงหน๊ายยยยยยยยยย!!!!!!!!!..
...
- Special Thanks -
พ่อชิน - แม่หญิง
ที่มาเที่ยวด้วยกัน และช่วยดูแลลูก
เกรงใจพ่อกับแม่จัง (-_-)
หม่ามี๊
ที่ตามใจลูกเอาแต่ใจ และยอมให้เที่ยว
ครูต่าย
ที่ยอมเลทเวลาให้ลูกศิษย์ไปเที่ยวได้
...
เจอกันเอนทรี่หน้าฮะ
edit @ 2 Dec 2007 22:47:30 by $ -- y u * c h a n -- $ L o v e => L a v i x Y u =[]=!!!!















ดูสบายตา หุหุ
)